انی فورزایمر، معاون پیشین سفارت امریکا در کابل، میگوید که افغانستان دیگر جایگاه مهمی در سیاست خارجی ایالات متحده ندارد و واشنگتن تمایلی به حمایت از مخالفان طالبان نشان نمیدهد. به باور او، آینده سیاسی و امنیتی افغانستان بیش از امریکا به تصمیمها و نقش کشورهای منطقه، بهویژه چین و روسیه، وابسته خواهد بود.
فورزایمر در یک گفتوگوی رسانهای تأکید کرده است که بحران افغانستان دیگر از موضوعات اصلی مورد توجه سیاستگذاران امریکایی نیست و مردم افغانستان باید این واقعیت را درک کنند.
او گفته است: «افغانستان دیگر موضوع مهمی در واشنگتن نیست. فکر میکنم بسیار مهم است که مردم این واقعیت را درک کنند.»
این دیپلمات پیشین امریکایی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال پشتیبانی واشنگتن از جریانهای مخالف طالبان گفت که تا جایی که اطلاع دارد، هیچ اراده سیاسی برای حمایت از این گروهها در امریکا وجود ندارد.
به گفته او، هرچند بخش بزرگی از جریانهای سیاسی در واشنگتن حکومت طالبان را فاقد مشروعیت میدانند، اما این موضوع به معنای تمایل امریکا برای حمایت از مخالفان این گروه نیست.
فورزایمر همچنین گفته است که افغانستان از نظر اقتصادی و منابع طبیعی نیز در اولویت منافع واشنگتن قرار ندارد. او معتقد است که ذخایر معدنی افغانستان برای امریکا اهمیت راهبردی ویژهای ندارند، زیرا منابع مشابه در کشورهای دیگر نیز یافت میشوند.
معاون پیشین سفارت امریکا در کابل، تصمیم واشنگتن برای خروج نیروهای نظامی از افغانستان را اشتباهی بزرگ توصیف کرده است.
او گفته است که دولت امریکا باید از ابتدا برای شهروندان خود توضیح میداد که ایجاد یک نظام جمهوری و دموکراتیک در افغانستان روندی طولانی و پیچیده است و دستیابی به ثبات و خودکفایی، به سالها و حتی دههها حمایت نیاز دارد.
فورزایمر سقوط حکومت پیشین افغانستان را رویدادی قابل پیشبینی دانسته و گفته است که ساختار ارتش افغانستان بهشدت به پشتیبانی لوژستیکی و نظامی خارجی وابسته بود.
به باور او، انتظار اینکه چنین نیرویی بتواند بدون حمایت خارجی به جنگ ادامه دهد، واقعبینانه نبود.
او افزوده است که هرچند فروپاشی جمهوری افغانستان قابل پیشبینی بود، اما سرعت سقوط آن بسیاری را غافلگیر کرد.
فورزایمر در بخش دیگری از سخنان خود، بحران مشروعیت سیاسی در افغانستان را یکی از چالشهای اساسی این کشور عنوان کرده است.
او گفته است که در گذشته تصور میشد برگزاری انتخابات بهتنهایی میتواند مشکل مشروعیت حکومت را برطرف کند، در حالی که به خواستها و دیدگاههای مردم افغانستان توجه کافی صورت نگرفت.
این دیپلمات پیشین تأکید کرده است که دستیابی به ثبات پایدار در افغانستان بدون شکلگیری یک روند سیاسی فراگیر و مورد پذیرش مردم امکانپذیر نخواهد بود.
به گفته او، سازمان ملل متحد و کشورهای منطقه باید برای ایجاد زمینه گفتوگوهای سیاسی تلاش کنند؛ روندی که در آن دیدگاههای گروههای مختلف جامعه افغانستان شنیده شود.
فورزایمر هشدار داده است که در صورت ادامه بنبست سیاسی، افغانستان ممکن است برای سالها و حتی دههها همچنان بهعنوان یک کشور بیثبات در دستور کار شورای امنیت سازمان ملل باقی بماند.
معاون پیشین سفارت امریکا در کابل معتقد است که کشورهای همسایه و قدرتهای منطقهای در سالهای آینده نقش تعیینکنندهتری نسبت به واشنگتن در تحولات افغانستان خواهند داشت.
او با اشاره به گسترش روابط روسیه با طالبان گفته است که حتی مسکو نیز حکومت این گروه را کاملاً باثبات ارزیابی نمیکند.
به باور فورزایمر، هنوز این امکان وجود دارد که کشورهای منطقه، از جمله دولتهایی که با طالبان روابط سیاسی و اقتصادی دارند، به ضرورت آغاز یک روند سیاسی فراگیر در افغانستان متقاعد شوند.
او بهویژه بر نقش چین در آینده افغانستان تأکید کرده و گفته است که برقراری صلح و ثبات در این کشور بیش از هر زمان دیگری به رویکرد کشورهای منطقه بستگی دارد.
فورزایمر در پایان تأکید کرده است که بدون مشارکت واقعی مردم افغانستان در تعیین آینده سیاسی کشورشان، دستیابی به یک حکومت مشروع و ثبات پایدار دشوار خواهد بود.