سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران میگوید که سرگرم آمادهسازی برای رونمایی از سلاح تازهای با عنوان «پدر همه بمبها» است؛ سلاحی که تاکنون اطلاعاتی درباره ویژگیها، قدرت تخریب و نوع آن منتشر نشده است.
حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران، روز چهارشنبه، ۲۹ میزان، در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان اعلام کرد که مقدمات معرفی این سلاح در حال فراهمشدن است. او بدون ارائه جزئیات بیشتر، آن را «چیزی جدید برای دشمن» توصیف کرد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، پیشتر از احتمال بهکارگیری بمب سنگین «مادر همه بمبها» علیه تأسیسات هستهای ایران سخن گفته بود.
بمب امریکایی «جیبییو-۴۳ بی» که نزدیک به ۹ هزار و ۸۰۰ کیلوگرام وزن دارد، از بزرگترین بمبهای متعارف غیرهستهای ارتش امریکا به شمار میرود. نیروهای امریکایی در حمل ۱۳۹۶، برای نخستینبار از این بمب علیه شبکهای از تونلهای گروه داعش در افغانستان استفاده کردند.
سخنگوی سپاه پاسداران در بخش دیگری از سخنانش ادعا کرد که توان راکتی ایران پس از جنگ ۱۲روزه با اسرائیل در جون ۲۰۲۵ افزایش یافته است.
به گفته او، ذخایر راکتی ایران در مقایسه با پیش از آن جنگ، به یکونیم برابر رسیده و همزمان برد، دقت و توان تخریبی موشکهای این کشور نیز بهبود یافته است. محبی با این حال، آمار یا شواهد مستقلی برای تأیید این ادعاها ارائه نکرد.
او همچنین از تغییر در سیاست نظامی تهران خبر داد و گفت که ایران در تلاش است به بازدارندگی «دایمی و مطلق» دست یابد.
محبی توضیح داد که رویکرد پیشین ایران بر پاسخدادن به حملات احتمالی استوار بود، اما اکنون تهران میخواهد در صورت هدف قرار گرفتن، علاوه بر واکنش متقابل، دست به حمله نیز بزند.
سخنگوی سپاه تأکید کرد که استفاده از شیوههای جنگ نامتقارن در راهبرد نظامی ایران جایگاه پررنگتری خواهد داشت. او هشدار داد که پاسخ تهران به حملات احتمالی بهگونهای خواهد بود که طرف مقابل شدت آن را احساس کند.
این موضعگیریها در شرایطی صورت میگیرد که تنشهای نظامی و سیاسی میان ایران، امریکا و اسرائیل همچنان ادامه دارد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، امریکا و اسرائیل در ۹ حوت ۱۴۰۴ حملاتی را علیه ایران آغاز کردند و تهران نیز در واکنش، اهدافی را در اسرائیل و تأسیسات نظامی امریکا در کشورهای عربی هدف قرار داد.
با وجود امضای تفاهمنامه میان واشنگتن و تهران در ماه جون و آغاز گفتوگوهای بعدی، مذاکرات دو طرف بر سر موضوعاتی از جمله امنیت تنگه هرمز و آزادی کشتیرانی به بنبست رسیده است.
تنگه هرمز از گذرگاههای راهبردی جهان برای انتقال نفت، انرژی و کالا به شمار میرود و هرگونه تشدید تنش در این مسیر میتواند پیامدهای گستردهای برای تجارت و اقتصاد جهانی داشته باشد.