فوزیه کوفی، عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان، در مصاحبه با پادکست «هیومنس فور دییپلوماسی» گفته است که جامعه جهانی در عملی‌کردن تعهداتی که در آغاز حضورش در افغانستان به مردم این کشور داده بود، موفق نبوده است.
کوفی گفته است که رهبران کشورهای جهان در سال ۲۰۰۱ حضور خود در افغانستان را با حمایت از حقوق بشر و کمک به مردم برای دست‌یابی به حقوق دموکراتیک توجیه می‌کردند، اما به گفته او، این رویکرد دو دهه بعد تغییر کرد.
او با اشاره به توافق‌نامه دوحه گفته است که موضوع حقوق بشر و حقوق زنان جایگاه لازم را در این توافق نداشت و هنگامی که فعالان افغانستان در این مورد پرسش مطرح کردند، پاسخ کشورهای غربی متفاوت از مواضع سال‌های نخست حضورشان در افغانستان بود.
به گفته کوفی، مقام‌های بین‌المللی در آن زمان استدلال می‌کردند که نیروهای‌شان برای حفاظت از حقوق زنان افغانستان به این کشور اعزام نشده‌اند.
این عضو پیشین هیئت مذاکره‌کننده دولت افغانستان با طالبان همچنین درباره تصمیم خود برای خروج از کشور پس از تحولات سال ۲۰۲۱ سخن گفته است. او می‌گوید از مشارکت در مذاکرات با طالبان پشیمان نیست، اما ترک افغانستان تصمیمی است که همچنان از آن احساس ندامت می‌کند.
کوفی گفته است که در آن زمان گزینه دیگر برای او می‌توانست ماندن در افغانستان و زندانی‌شدن باشد. او افزوده است که گاهی با مشاهده وضعیت زنان در افغانستان با خود فکر می‌کند که شاید زندانی‌شدنش می‌توانست توجه بیشتری را به شرایط زنان و مشکلات آنان جلب کند.
فوزیه کوفی در مذاکرات میان دولت پیشین افغانستان و طالبان عضو هیئت مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی افغانستان بود. او پس از بازگشت طالبان به قدرت در خارج از افغانستان زندگی کرده و به فعالیت‌هایش در زمینه حقوق زنان و دختران ادامه داده است.
از روزنامه‌نگاری مستقل حمایت کنید
حمایت شما به ما کمک می‌کند تا به ارائه گزارش‌های دقیق و بی‌طرف ادامه دهیم و صدای کسانی را که اغلب نادیده گرفته می‌شوند، بلندتر کنیم.
