وزارت خارجه ایالات متحده در گزارش سالانه خود درباره قاچاق انسان در سال ۲۰۲۶ اعلام کرده است که افغانستان همچنان در پایینترین سطح ردهبندی این گزارش قرار دارد و حکومت طالبان در دوره مورد بررسی، اقدامات قابل توجهی برای مقابله با قاچاق انسان انجام نداده است.
براساس این گزارش، در افغانستان هنوز سازوکار منظم و مؤثری برای شناسایی قربانیان قاچاق انسان و انتقال آنان به مراکز حمایتی وجود ندارد. همچنین طالبان گزارشی از تحقیق، پیگرد یا محکومیت افراد متهم به قاچاق انسان ارائه نکردهاند.
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، حدود دو سال پیش با صدور فرمانی قاچاق انسان را ممنوع اعلام کرد و از نهادهای مربوط خواست به چنین پروندههایی رسیدگی کنند.
در این فرمان برای افرادی که مرتکب قاچاق انسان میشوند، مجازاتهایی از یک تا سه سال زندان در نظر گرفته شده است. با این حال، وزارت خارجه امریکا میگوید این مقررات حداقل معیارهای لازم برای مبارزه با قاچاق انسان را تأمین نمیکند.
در گزارش آمده است که فرمان طالبان تعریف دقیق و جامعی از قاچاق انسان ارائه نمیکند و مجازاتهای تعیینشده نیز متناسب با جدیت این جرم دانسته نشده است.
همچنین شماری از کارشناسان حقوقی درباره خلط مفهوم قاچاق انسان با قاچاق مهاجران، نبود تضمینهای کافی برای متهمان و وکلای مدافع و استفاده از اعتراف بدون حفاظت کافی در برابر اجبار ابراز نگرانی کردهاند.
بخش دیگری از گزارش به وضعیت کودکان اختصاص دارد. وزارت خارجه امریکا میگوید طالبان و دیگر گروههای مسلح همچنان از کودکان در فعالیتهای نظامی و نقشهای حمایتی استفاده میکنند.
براساس گزارش، برخی کودکان با استفاده از فشار یا فریب جذب میشوند و شماری نیز از مدارس جهادی در افغانستان و پاکستان به صفوف گروههای مسلح راه پیدا میکنند.
در این گزارش همچنین ادعا شده است که داعش خراسان و جبهه مقاومت ملی نیز از کودکان برای فعالیتهایی چون شرکت در درگیری، انتقال یا جاسازی مواد انفجاری، حمل سلاح، جاسوسی و محافظت از پایگاهها استفاده کردهاند.
وزارت خارجه امریکا همچنین از ادامه پدیده «بچهبازی» در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. هرچند این عمل رسماً ممنوع است، گزارش میگوید ناظران مواردی از دخالت اعضای طالبان در آن را ثبت کردهاند.
قربانیان این پدیده عمدتاً پسران ۱۰ تا ۱۸ سالهاند که برای بهرهکشی جنسی و سرگرمی مورد سوءاستفاده قرار میگیرند.
براساس گزارش، اقدامات طالبان برای شناسایی، حمایت و بازتوانی قربانیان بچهبازی کافی نبوده است.