مرکز آزادی بیان میگوید بسیاری از خبرنگاران افغانستان که پس از بازگشت طالبان مجبور به ترک کشور شدهاند، در تبعید با مشکلات اقتصادی، روانی و شغلی گسترده دستوپنجه نرم میکنند و شماری از آنان ناچار شدهاند برای تأمین هزینههای زندگی در بخشهای غیرمرتبط کار کنند.
سومین نشست سالانه این مرکز روز سهشنبه، ۱۲ می، با حضور صدها خبرنگار تبعیدی، فعال رسانهای و چهرههای دانشگاهی و سیاسی در شهر تورنتو برگزار شد. محور اصلی این نشست، بررسی وضعیت آزادی بیان و چالشهای خبرنگاران در تبعید بود.
نجیب اصیل، رئیس مرکز آزادی بیان، در این برنامه گفت که بسیاری از خبرنگاران بهدلیل تهدیدهای امنیتی، فشار سیاسی و سانسور، کشورهای خود را ترک کردهاند، اما در کشورهای میزبان نیز با مشکلات فراوان روبهرو هستند.
او افزود که شمار زیادی از خبرنگاران، با وجود تجربه حرفهای و تحصیلات عالی، هنوز نتوانستهاند در رسانههای کشورهای میزبان شغل پیدا کنند و مجبور به کار در حوزههای غیرتخصصی شدهاند. به گفته او، فشارهای روانی، دوری از خانواده و نگرانیهای امنیتی نیز از دیگر مشکلات جدی خبرنگاران تبعیدی است.
در این نشست، لیز دوست، خبرنگار بیبیسی و نویسنده کتاب «بهترین هتل در کابل»، از نقش خبرنگاران افغانستان در ثبت و مستندسازی رویدادهای کشور قدردانی کرد و گفت که با وجود مهاجرت اجباری، بسیاری از آنان همچنان وضعیت افغانستان را پوشش میدهند.
همچنین میزگردی با حضور شماری از خبرنگاران تبعیدی از افغانستان، ترکیه، فلسطین و اکوادور برگزار شد که در آن درباره دشواریهای خبرنگاری در تبعید، از جمله محدودیت دسترسی به منابع، مشکلات امنیتی و فشارهای روحی بحث شد.
اشتراککنندگان تأکید کردند که همکاری رسانههای بینالمللی با خبرنگاران تبعیدی میتواند به ادامه پوشش رویدادها و رساندن صدای مردم کشورهای بحرانزده به جهان کمک کند.
مرکز آزادی بیان در پایان از دولت کانادا و نهادهای حامی رسانهها خواست روند اسکان مجدد خبرنگاران افغانستان، بهویژه افرادی که در پاکستان، ایران و ترکیه با مشکلات جدی روبهرو هستند، تسریع شود.
از روزنامهنگاری مستقل حمایت کنید
حمایت شما به ما کمک میکند تا به ارائه گزارشهای دقیق و بیطرف ادامه دهیم و صدای کسانی را که اغلب نادیده گرفته میشوند، بلندتر کنیم.
