نیلوفر ابراهیمی، با نشر دیدگاههای تازهای درباره خط دیورند، تأکید کرده است که این موضوع باید از احساسات و رقابتهای قومی جدا بررسی شود.
او گفته است: «بحث دیورند را باید از احساسات و رقابتهای قومی جدا کرد. در واقعیت تاریخی و در چارچوب حقوق بینالملل، این خط بهعنوان مرز رسمی تثبیت شده و تمام؛ قابل انکار نیست.»
ابراهیمی با اشاره به چالشهای داخلی افغانستان افزوده است: «مشکل اصلی ما نه خودِ مرز، بلکه فرار از واقعیت و یا اتهام بستن به دیگران است؛ رویکردی که مانع اصلی در رسیدن به یک اجماع ملی صادقانه درباره مسائل بنیادی شده است.»
این عضو پیشین پارلمان همچنین بر ضرورت حل اختلافات داخلی تأکید کرده و گفته است: «تا زمانی که اختلافات میاناقوامی را حل نکنیم و روایت مشترک از تاریخ نداشته باشیم، هر بحثیدر سطح “آزادسازی افغانستان”در حد شعار باقی خواهد ماند.»
او در ادامه با انتقاد از عملکرد سالهای اخیر در بیرون از کشور اظهار داشته است: «پنج سال تبعید که فرصت طلایی بود، در برگزاری کنفرانسهایی سپری شد که در بسیاری موارد، بیشتر از آنکه به حل ریشهای مشکلات بپردازند، به مصرف بودجه محدود ماندند.»
ابراهیمی در پایان بر ضرورت تغییر رویکرد تأکید کرده و گفته است: «زمان آن رسیده که بهجای تکرار این چرخه، گفتوگوی صادقانه و مسئولانه را در اولویت قرار دهیم؛ قفلهای بیاعتمادی میاناقوامی را باز کنیم، به یک درک مشترک از واقعیت برسیم و بر بنیاد آن، مسیر آینده را تعریف کنیم. بدون این گام اساسی، هیچ طرحی برای نجات یا آینده بهتر افغانستان، به نتیجه نخواهد رسید.»
اظهارات او در حالی مطرح میشود که بحث خط دیورند همچنان یکی از موضوعات حساس و مورد اختلاف در فضای سیاسی و اجتماعی افغانستان به شمار میرود.
از روزنامهنگاری مستقل حمایت کنید
حمایت شما به ما کمک میکند تا به ارائه گزارشهای دقیق و بیطرف ادامه دهیم و صدای کسانی را که اغلب نادیده گرفته میشوند، بلندتر کنیم.
