بر اساس ماده ۲۸ اصولنامه جزایی محاکم طالبان، رفتارهایی چون دیدن، چشمکزدن، اشاره کردن، صحبت درباره بدن و حتی احوالپرسی با زن همسایه «جرم» تلقی شده و برای مرتکب آن تا یک ماه زندان در نظر گرفته شده است.
در این ماده آمده است که هرگونه رفتاری که بهگونهای متوجه زنان همسایه باشد و از سوی محاکم مصداق تخلف شناخته شود، میتواند پیگرد قانونی و مجازات حبس را در پی داشته باشد.
انتشار این ماده با واکنشهای گستردهای در میان شهروندان و کاربران شبکههای اجتماعی روبهرو شده است. شماری از شهروندان میگویند تعریف این موارد بهعنوان جرم، ابهامآمیز و قابل تفسیر گسترده است و میتواند زمینهساز سوءاستفاده یا برخوردهای سلیقهای شود. به باور آنان، چنین مقرراتی نهتنها روابط عادی اجتماعی را محدود میکند، بلکه فضای بیاعتمادی در محلات ایجاد خواهد کرد.
برخی فعالان مدنی نیز تأکید کردهاند که جرمانگاری رفتارهایی مانند احوالپرسی، بدون تعریف روشن از حدود و مصادیق آن، میتواند آزادیهای فردی را بیش از پیش محدود کند. در مقابل، مقامهای طالبان پیشتر گفتهاند که هدف از تدوین چنین مقرراتی «حفظ عفت عمومی و جلوگیری از رفتارهای خلاف شریعت» است.
این در حالی است که پس از بازگشت طالبان به قدرت، محدودیتهای گستردهای در حوزههای اجتماعی و بهویژه مرتبط با زنان اعمال شده و شماری از قوانین و اصولنامههای جدید با واکنشهای انتقادی در داخل و خارج از کشور مواجه شدهاند.
