سازمان رواداری در تازهترین ارزیابی خود از مقررات جزایی طالبان اعلام کرده است که حمایت حقوقی از کودکان در این چارچوب بهشدت ناقص و محدود است. به گفته این نهاد، اصولنامه محاکم جزایی طالبان تعریف جامعی از خشونت علیه کودکان ارائه نمیکند و بسیاری از رفتارهای آسیبزا را خارج از دایره جرم قرار داده است.
براساس این گزارش، در ماده ۳۰ تنها موارد مشخصی از خشونت بدنی که به آسیبهای شدید مانند شکستن استخوان یا پارگی پوست منجر شود، ممنوع دانسته شده، در حالی که دیگر اشکال آزار جسمی که آثار ظاهری جدی ندارند، مشمول پیگرد قانونی نمیشوند.
رواداری همچنین هشدار داده است که این اصولنامه هیچ اشاره روشنی به منع خشونت روانی یا سوءاستفاده جنسی از کودکان ندارد و در نتیجه، کودکان در برابر این نوع آسیبها عملاً از حمایت قانونی محروم ماندهاند.
در بخش دیگری از این مقررات، مطابق ماده ۴۸، به پدر اجازه داده شده است که کودک پسر دهساله خود را به دلایل مذهبی یا رفتاری، از جمله ترک نماز، تنبیه کند؛ موضوعی که به باور رواداری میتواند خشونت خانگی علیه کودکان را عادیسازی کرده و زمینه سوءاستفاده گسترده را فراهم سازد.
این سازمان تأکید کرده است که چنین احکامی با اصول بنیادین حقوق کودک در تضاد بوده و خطر افزایش خشونت سیستماتیک علیه کودکان را در جامعه تشدید میکند.
