Zarmina Paryani now lives in exile in Germany with her sisters. Photograph: Sayed Abdali - Zan Times
زرمینه پریانی، از دختران معترض در کابل و از مخالفان طالبان، با انتشار یادداشتی احساسی از زلاله هاشمی، هنرمند افغان، حمایت کرده و تصمیم او برای ترک زندگی خشونتآمیز را ستوده است. او نوشته است که نسل امروز باید بیاموزد بهجای «تحمل خشونت»، راه نجات و زندگی را انتخاب کند.
پریانی در این یادداشت تأکید کرده که به زلاله هاشمی افتخار میکند و افزوده است: «نسل ما باید یاد بگیرد بهجای تحمل، فرار کند و زندگی را انتخاب کند.» او در ادامه، با اشاره به تجربه شخصی خود، آرزو کرده است که ای کاش مادرش نیز در سالهای کودکی او، بهجای ماندن در یک زندگی خشونتبار، راه رفتن را انتخاب میکرد.
به گفته زرمینه پریانی، مادرش سالها از درد شدید کمر و زانو رنج برده و پس از معاینه در آلمان مشخص شده است که مهره کمر او سالها پیش شکسته و بهطور نادرست جوش خورده است. او مینویسد که مادرش پس از این تشخیص، روزی را به یاد آورده که از سوی برادر ناتنیاش بهشدت لتوکوب شده بود؛ ضربوشتمی که باعث شده بود هفتهها نتواند حرکت کند.
پریانی با بازگویی خاطرات تلخ کودکیاش، از فریادهای مادر، چهره کبودش و نبود پدری که باید از او حمایت میکرد، سخن گفته و افزوده است که در آن روزها تنها نظارهگر بوده و توان کمک نداشته است.
او نوشته است که در ماههای گذشته بارها در تنهایی برای مادرش گریسته و با حسرت گفته است: «کاش مادرم بهخاطر داشتن فرزند، خشونت را تحمل نمیکرد.» به گفته او، اگر مادرش آن سالها میرفت، امروز کمر شکسته و استخوانهای فرسودهای نداشت که بدن یک زن چهلساله را شبیه بدن یک زن هفتادساله کرده است.
این نوشته زرمینه پریانی بازتاب گستردهای در میان کاربران شبکههای اجتماعی داشته و بار دیگر موضوع خشونت خانوادگی، فشار اجتماعی بر زنان و نبود حمایت از قربانیان خشونت در افغانستان را به بحث عمومی کشانده است.
