بحث ساخت مترو و سیستم حملونقل پیشرفته در کابل، موضوعی است که از دوران جمهوریت تا حاکمیت طالبان بارها از سوی مقامهای حکومتی مطرح شده، اما تاکنون به مرحله عملی نرسیده است؛ موضوعی که با انتقاد گسترده شهروندان روبهرو شده است.
در سال ۲۰۱۶ میلادی، عبدالله حبیبزی، سرپرست وقت شهرداری کابل، اعلام کرده بود که تا پایان سال ۲۰۱۸ کابل دارای دو خط «متروبس» یا سیستم بیآرتی خواهد شد. او گفته بود که شهرداری کابل برای نخستینبار در افغانستان قصد دارد سیستم پیشرفته ترانسپورت عامه را برای کاهش ازدحام ترافیکی و سهولت رفتوآمد شهروندان راهاندازی کند.
بر اساس اظهارات حبیبزی، مرحله نخست این پروژه از دهافغانان تا سرای شمالی به طول هشت کیلومتر طراحی شده بود و قرار بود تمام معیارهای یک سیستم مدرن متروبس را داشته باشد. همچنین مرحله دوم آن مسیر برهکی، باغ بالا، کوتهسنگی، دهمزنگ تا دهافغانان را در بر میگرفت. با این حال، این وعدهها هیچگاه عملی نشد و پروژه متروبس در حد طرح باقی ماند.
اکنون، سالها پس از آن وعدهها، مقامهای طالبان بار دیگر از طرحهای مشابه سخن میگویند. عبدالسلام حنفی، معاون اداری رئیسالوزرای طالبان، روز سهشنبه ۳۰ دسامبر، در مراسم افتتاح کار ساخت یک پل هوایی در کابل اعلام کرد که برنامههای گستردهای برای توسعه سیستم حملونقل شهری، بهویژه ساخت مترو، در دستور کار قرار دارد.
او گفت که رهبری طالبان در نظر دارد با ایجاد مترو، تراموای و تطبیق سیستم بیآرتی در سرکهای مهم کابل، مشکل ازدحام ترافیکی را کاهش داده و این شهر را به یک شهر معاصر و منظم شهری تبدیل کند.
با این حال، شماری از شهروندان کابل با دیده تردید به این وعدهها مینگرند و میگویند تجربه گذشته اعتماد آنان را از بین برده است. یکی از باشندگان کابل میگوید:
«در زمان جمهوریت هم همین حرفها زده میشد؛ متروبس، بیآرتی، شهر مدرن، اما نتیجهاش صفر بود. حالا طالبان هم همان شعارها را تکرار میکنند.»
شهروند دیگری میافزاید:
«مردم کابل دیگر به وعدهها باور ندارند. اول سرکهای فعلی را درست بسازند، بعد از مترو و تراموای حرف بزنند.»
برخی نیز معتقدند که مشکل اصلی، نبود شفافیت و برنامه عملی است. یک راننده تاکسی در کابل میگوید:
«هر حکومتی میآید، از پروژههای بزرگ حرف میزند، اما زندگی مردم روزبهروز سختتر میشود. ترافیک، خرابی سرکها و نبود ترانسپورت معیاری هنوز پابرجاست.»
در حالی که مقامهای پیشین و کنونی کابل از پروژههای بزرگ شهری سخن میگویند، شهروندان میگویند تا زمانی که این وعدهها به عمل تبدیل نشود، مترو و بیآرتی برای آنان چیزی جز «لاف سیاسی» نخواهد بود.
