شربت گُل، خانم افغان که تصویر نمادینش با چشمان سبز خیرهکننده در جلد مجله نشنال جئوگرافیک منتشر شد و به نماد رنج و مهاجرت پناهجویان افغان تبدیل گردید، اخیراً درباره تأثیرات تلخ این شهرت بر زندگی شخصیاش صحبت کرده است.
وی در گفتوگو با بیبیسی افغانستان گفته است که این تصویر، اگرچه شهرت جهانی برای او به ارمغان آورد، اما باعث درد و رنج فراوان شد و زندگیاش را به کلی تغییر داد. شربت گُل افزود که «با وجود شهرت جهانی، این شهرت آسان به دست نیامده و کاش هرگز چنین تصویری از من منتشر نمیشد».
این عکس نمادین در سال ۱۹۸۴ توسط استیو مککوری، عکاس مشهور آژانس خبری و نشنال جئوگرافیک، در اردوگاه پناهندگان ناصر باغ در نزدیکی پیشاور، پاکستان گرفته شد. عکس او بعدها در جلد شماره جون ۱۹۸۵ مجله نشنال جئوگرافیک چاپ شد و به یکی از شناختهشدهترین تصاویر تاریخ این مجله تبدیل شد.
شربت گُل گفته است که شهرت او، علاوه بر تحسین جهانی، باعث شد جامعه و رسانهها فشار زیادی بر او وارد کنند و بسیاری از سختیها و رنجهایش را تشدید کنند. او همچنین اشاره کرده که در فرهنگ پشتون، زنان معمولاً نباید در عکسها ظاهر شوند یا با مردان غریبه تماس چشمی برقرار کنند، و این موضوع برای او سختیهایی به همراه داشته است.
شربت گُل اعلام کرده که قصد دارد سرگذشت زندگی خود را در قالب یک کتاب منتشر کند تا روایت واقعی پشت چهره مشهورش و تأثیرات مخرب شهرت بر زندگیاش را با جهان به اشتراک بگذارد.
پس از سالها زندگی سخت و مهاجرت، شربت گُل ابتدا در پاکستان زندگی کرد و در سال ۲۰۱۶ به افغانستان بازگردانده شد. در سالهای اخیر و پس از به قدرت رسیدن طالبان، او به ایتالیا پناهنده شده و در آنجا زندگی میکند.
شربت گُل اکنون با انتشار روایت زندگی واقعی خود قصد دارد نشان دهد که پشت تصویر مشهور و نمادین، داستانی از رنج، مهاجرت و مقاومت وجود دارد که تا امروز کمتر شنیده شده است.
